पर्यटनफिचर

गन्तब्य: पुग्न नसकिएको गुल्मीको “स्वर्ग जाने बाटो”

पुरन राजकोटी मगर
कोरोनाको कहरमा विभिन्न रहरले औधी छ्लाङ मार्दै स्वदेशमा नै केहि गर्नुपर्छ भन्ने सोचको बिकास गरेको परिवेशमा एउटा यात्रा अविस्मरणीय रह्यो जुन धेरै वर्ष अघिको भीषण चाहना थियो । आज पुरा हुने लगभग पक्का थियो तर भएन । म एउटा विकट गाउँमा जन्मेको सामान्य परिवारमा हुर्केको युवा । करिब १२-१३ बर्ष सम्म मेरो जन्म भएकै ठाउँमा ब्यतित गरें जहाँ हजारौं संख्यामा प्राकृतिक सौन्दर्यताका प्रतिकहरु थिए । त्यसैले बाल्यकालमा प्रकृतिसंग परम मित्रता थियो मेरो र त अहिले मलाई आफुलाइ प्रकृती संगै विलीन हुन मन लाग्छ, आफैलाइ प्रकृती प्रेमी भन्न मन लाग्छ ।

चराहरु जस्तै घुमन्ते जिन्दगीको स्वादको खोजी गर्दै लुम्बिनी अञ्चलकै ऎतिहासिक थाप्ले लेक हेर्ने ठुलो चाहानासंगै आजको यात्रा सुरु भयो है………..

स्वागत छ तपाइलाइ पर्यटकीय क्षेत्र सानो सत्यवतीमा । तल्लो सत्यवती सम्मको बोलेरो यात्रा खासै आनन्दित भएन किनभने गाडीमा हिँड्न खासै मन पर्दैन मलाई । बरु पैदल यात्रा साथीहरूसंगै तितामिठा गफ गरेर हिँड्न मन लाग्छ । तल्लो सत्यवती सम्म बोलेरोमा सवारपछि बुढी सत्यवती सम्मको यात्रा भने हामी पैदलमार्ग हुँदै हिडेर नै पुग्नुपर्ने थियो । हामी हिँड्न सुरु गर्यौं । झन्डै दिउँसोको १२ बजेतिर हामीले हाम्रो बुढी सत्यवतीको लागी यात्रा तय गरेका थियौं ।

यात्राको सहयात्रीहरु चाहिँ मसंग ६ जना थियौं, सबै नयाँ अनुभवकै लागी जानुपर्ने थियो । म बाहेक केहि चाँही पहिलेनै बुढी सत्यवती पुगिसकेका रहेछन् तर बाल्यकालमा । जे होस् जान्ने भए देखीको समग्रमा हामी सबैको पहिलो अनि फरक अनुभव थियो । जब म अगाडि बढ्ने क्रममा उकाली चढ्न थालेँ मेरो मन बुढी सत्यवतीको शिरमा पुग्दै थियो । अनि खुट्टा अगाडि बढ्दै थियो, शरीरबाट खलखली पसिनाले मेरो टिसर्टलाइ भिजाउँदै थियो । तर पनि यात्रा गन्तव्य तर्फ उन्मुख थियो । विभिन्न खुराकयुक्त मसलेदार गफगाफ गर्दै बनजंगल र वनपैदावरहरुसंग सामीप्यता बढाउँदै हामी पाठा पोल्ने डाँडामा पुग्यौं । त्यँहा केहि समय बसेर झोलिमा बोकेर लगेका पानीले प्यास मेट्नको लागी केहि समय बिश्राम गर्ने निर्णय गर्यौँ । त्यसैबिचमा मादलसंगै एउटा गित गाएर हामी फेरि उकाली लाग्दै गर्दा उच्च भुभागमा अक्सिजनको मात्रा काम भएकोले पनि होला हिँडाइमा अलि असहज भएको भान भयो ।

हिँड्दै जाँदा प्राकृतिक रुपमै धेरै आकृती भएका ठुला साना ढुंगाहरु देखिन्थे र बाटोभरी पँहेला फुलसंगका चुत्रो, ऐँसेलु पनि हाम्रा लागी स्वागत गर्दै थिए । हामी मध्य केही साथीहरु अलिक अगाडि गएकाले हामी उनिहरुलाइ भेट्न हतारमा थियौं । त्यो भन्दा बढी हतार मलाई लुम्बिनी अञ्चलकै सर्बोच्च भाग “थाप्ले” लेकलाई हेरेर त्यसको जस्तै शालीनता र सहनशिलताको नमुना सिक्नु छ । आफु पनि आफ्नो लागी जीवनमा उसले जसरी हावाहुरी चोट पिर मर्का झेलेर भएपनि शिर ठाडो पारेर बाच्नुपर्छ भन्ने आदर्श लिनको लागी लालायित थिएँ । बुढी सत्यवतीको जस्तो महिमा र बिश्वास दिलाउन प्रयास गर्ने कल्पना गर्दै थिएँ, पहिलोपटक प्रीय थाप्ले लेक र बुढी सत्यवतीकोको समिपमा पुग्दा खुशी र उत्साहको सिमा नै थिएन ।

कालिगण्डकि गाउँपालिका र सत्यवती गाउँपालिकाको ऐतिहासिक पर्यटकीय स्थल त्यसैमा बहुमुल्य जडिबुटी र रंगिचंगी फलफुल को उद्गम थलो । अघिपछि अग्ला अग्ला पहाडका चुच्चोहरु देख्दा मन त्यसै आकर्षित हुँदै थियो । मैले एकदम खोज्नुपर्ने बिखमा र सतुवाको खोजिमा थिए म बुढी सत्यवती पुग्नु अघि मैले बिखमा भन्ने बहुमुल्य औसधि चाही पहिलो पटक फेला पारेँ देखेँ । सतुवा भने फेला पार्न सकिन, सायद मैले नचिनेको भएर पनि हुनसक्छ । समग्रमा हाम्रा लेकमा हजारौंको संख्यामा सुन भन्दा बहुमुल्य जडिबुटीहरु पाइदोरहेछ । करिब ३०००/३५०० मिटर उचाईसम्मको यात्रा हामिले लगभग केही घण्टामा पार गर्यौं । मैले देख्न चाहेको पुग्न चाहेको गन्तव्यमा पुग्यौं ।

मन्दिरमा पुजा आजा दर्शन गरेर फेरि अगाडी बढ्यौं हाम्रो खोजी थियो स्वर्ग जाने बाटोको हिँडेर माथी डाँडामा पुग्यौं फेरि अर्को पुरानो भवन र ठुलो प्रस्थर र पानी संकलनको लागी म नजन्मँदै निर्माण गरिएको कलेक्सन ट्याङ्की रहेछ । निकै समथर र फराकिलो स्थान रहेछ । त्यहाँ मेला लाग्दा निकै रमाइलो हुँदो हो भनेर कल्पना गर्न पुगेँ । यत्तिकैमा पारिपट्टी शिर ठाडो पारेर शानसँग उभिएको शालिन थाप्ले लेक देखेँ । एकछिन हेरिरहें र त्यहाँ पुगेको कल्पना मात्र गरेँ ।

स्वर्ग जाने बाटोमा पुग्ने चाहानालाइ पुरा गर्न फेरि पाइलाहरु अगाडि बढ्यो । यतिबेला ज्यानले निकै थकाइ अनुभुती गरेको थियो तर पनि गोरेटो बाटो हुँदै बुढी सत्यवती पुगेपछी जो कोहि पनि पुग्न खोज्ने ठाउँ स्वर्ग जाने बाटो हेर्न भनी खोज्दै थियौं । लामो हिँडाइ पछि अनकन्टार जंगलमा पुगिएछ तर स्वर्ग जाने बाटो कतै भेट्टाउन सकिएन । हामी निराश हुँदै फर्कियौं । ठुलो ढुंगाको मुनि छिरेर हेर्दा सानो प्वालबाट माथिको निलो आकाश देखिन्छ रे । अनि त्यहाँ पुगेपछी भित्री भागमा भर्र्याङ् जस्तो सिँढीहरु छन् रे । त्यस्मा स्वास बन्द गरेर माथी गएर तल झर्न सक्यो भने स्वर्ग पुगिन्छ रे भन्ने जस्ता जनबिश्वास रहेछ त्यस स्थानको बारेमा ।

अन्ततः बाटो फेला पार्न नसकेपछी निराश हुँदै फर्किनु पर्यो, अर्को पटक पक्कै पुग्ने आशा सहित । खैर केहि छैन तपाइहरु पनि गुल्मिको ऐतिहासिक पर्यटकीयस्थल बुढी सत्यवती जाँदै हुनुहुन्छ भने स्वर्ग जाने बाटो चाही अवस्य पुग्नुहोला ।

धन्यवाद

थप देखाउनुहोस्
Back to top button
error: जान्नेले जसरी नि चोर्छन/सार्छन्, नजान्नेलाई खुच्चिङ :D
Close

Adblock Detected

Please consider supporting us by disabling your ad blocker